Prosta metoda druku była znana w Chinach już w XI wieku. Nowożytna technika drukarska sięga czasów XIV wieku, gdzie drukowano głównie biblie i pisma uczonych. W 1455 roku Jan Gutenberg stworzył pierwsze pojedyncze czcionki, które mogły być łączone w wiersze. Tak powstała Biblia 42-wierszowa, znana jako Biblia Gutenberga, drukowana w latach 1452–1455. Ten najważniejszy wynalazek, polegający na tym, że wszystkie teksty były składane z pojedynczych liter, uznawany jest jednocześnie za początek sztuki druku typograficznego.
Jak wyglądał nadruk?
Za pomocą ręcznego wałka lub tamponu nakładano farbę drukarską na wypukłe drukujące elementy formy drukarskiej. Zadrukowany arkusz papieru układany był na kliszy drukarskiej. Pod dużym naciskiem prasy śrubowej następowało odciśnięcie formy na papierze pokrytej farbą drukarską. Odcisk ten wykonywany był w pierwszym rzędzie na płasko.
W XVII wieku druk zaczęto wykonywać za pomocą maszyn drukujących z cylindrami. Drukowany arkusz zamocowany był na cylindrze i wraz z nim obtaczany na formie drukarskiej.
Obecnie do nadruku folii używa się dwóch metod: sitodruku i fleksograficznej
Proces druku sitowego w stosowany był już w starożytnych Chinach, gdzie w procesie drukowania używano siatek jedwabnych.
Metoda sitodruku polega zastosowaniu przepuszczalnej siatki w miejscach drukujących i nieprzepuszczalnej siatki w miejscach niedrukujących. Przez siatkę przeciska się farbę o konsystencji pasty za pomocą drewnianej lub gumowej rakli bezpośrednio na drukowane podłoże. Druk arkuszy możliwy jest przy pomocy płaskich sit. Wstęgi z roli na rolę drukuje się przy zastosowaniu okrągłych sit metalowych, a nóż raklowy umieszczony jest wewnątrz.
Dużą zaletą tej metody są wyraziste i trwałe kolory, odporne na uszkodzenia, a także możliwość nadruku np. reklamówek w bardzo małych ilości. Jednak metoda ta posiada kilka wad. Przede wszystkim brak możliwości nakładania jednoczesnego wielu barw, przez co proces nadruku zostaje wydłużony. I druga wada- powierzchnia nadruku musi być płaska, dlatego w przypadku nadruku na torbach foliowych czy woreczkach z zakładkami najlepiej sprawdzi się metoda fleksograficzna.
Metoda fleksograficzna sięga lat dwudziestych XX wieku. Jednakże niektórzy historycy dowodzą, że już w latach 60-tych XIX wieku w USA znane były drukarki anilinowe. Proces druku znany był wtedy pod nazwą druku anilinowy. Nazwa pochodziła od struktury chemicznej barwników używanych w stosowanych farbach. Barwniki były produkowane ze smoły węglowej i miały właściwości toksyczne, co spowodowało, że zostały zakazane. Barwniki zostały zastąpione innymi lecz nazwa procesu ,,druk anilinowy” pozostała.
Pierwsza prasa anilinowa powstała w Alzacji i została zbudowana przez firmę Holweg w 1908 roku. Patent otrzymała w 1908 roku. Z uwagi na stosowanie szybkoschnących farb opartych na alkoholu można było je zsynchronizować z szybko pracującymi torebkarkami. Drukarki posiadały bardzo prostą konstrukcję. Pierwsze miały drewniane wałki drukujące z przybitymi do nich (za pomocą gwoździ) gumowymi płytami drukującymi. Farba była mieszana kijem i wlewana ręcznie, a proces druku był bardzo prymitywny.
Obecnie fleksografia jest to proces bezpośredniego druku rotacyjnego giętkimi, formami drukowanymi o wypukłym reliefie, które są być mocowane na wałkach drukarskich o różnych obwodach, przy użyciu farb drukarskich. Przy każdym obrocie wałka drukującego powstaje jedna odbitka. Drukarki fleksograficzne przetwarzają ciągłą taśmę, a nadruk po wysuszeniu zwijany jest na rolę.
Możliwe są różne powtarzalności druku, zależne od średnicy użytych wałków, jak również nadruki ciągłe bez szwu lub tapetowe.
Unikalne w tej technologi jest to, że klisze (matryce) drukarskie są nawilżane farbą za pomocą wałków rastrowych. Farba jest przenoszona wyłącznie przez kałamarzyki farbowe. Nadmiar farby jest odciskany wałkiem gumowym lub zgarniany nożem raklowym.
Metoda fleksograficzna cechuje się doskonałą trwałością oraz wiernym odbiciem. Jest odporna na zabrudzenia, czy wysoką temperaturę. Można ją zastosować nawet na nierównych powierzchniach, ponieważ nadruk bardzo dobrze przylega do powierzchni folii. I przede wszystkim jest to bardzo szybka metoda nadruku, co znacząco wpływa na koszt torby z nadrukiem.
Metoda fleksograficzna na torbach w firmie Polska Folia wyróżnia się najwyższą jakością nadruku, szybkim czasem realizacji zamówienia oraz atrakcyjną ceną.
